» عناوین آرشیو وبلاگ
» دی ٩٠
» آذر ٩٠
» آبان ٩٠
» مهر ٩٠
» شهریور ٩٠
» امرداد ٩٠
» تیر ٩٠
» خرداد ٩٠
» اردیبهشت ٩٠
» فروردین ٩٠
» اسفند ۸٩
» بهمن ۸٩
» دی ۸٩
» آذر ۸٩
» آبان ۸٩
» مهر ۸٩
» شهریور ۸٩
» امرداد ۸٩
» تیر ۸٩
» خرداد ۸٩
» اردیبهشت ۸٩
» فروردین ۸٩
» اسفند ۸۸
» بهمن ۸۸
» دی ۸۸
» آذر ۸۸
» آبان ۸۸
» مهر ۸۸
» شهریور ۸۸
» امرداد ۸۸
» خرداد ۸۸
» فروردین ۸۸
» دی ۸٧
» آذر ۸٧
» آبان ۸٧
» مهر ۸٧
» آذر ۸٥
» آبان ۸٥
» مهر ۸٥
» شهریور ۸٥
» امرداد ۸٥
» تیر ۸٥
» خرداد ۸٥
» اردیبهشت ۸٥
» فروردین ۸٥
» اسفند ۸٤
» بهمن ۸٤
» دی ۸٤
» مهاجرت
» همانند رود که جاری ست
» شعر زمین
» حکایت روز
» چتر
» آدم کوچک، آدم متوسط، آدم بزرگ!
» راه عشق
» دلم...
» برگها و رنگها
» عشق(٢)
» زندگی(٢)
» مترو(۱)
» موسیقی(۱)
» برف(۱)
» دل(۱)
» پارادوکس(۱)
» شعر(۱)
» مرگ(۱)
» سکوت(۱)
» غزل(۱)
» انتظار(۱)
» حسرت(۱)
» دریا(۱)
» درخت(۱)
» پدر(۱)
» سپاس(۱)
» زمان(۱)
» عقل(۱)
» بهار(۱)
» ذهن(۱)
» کاغذ(۱)
» مترسک(۱)
» مهاجرت(۱)
» سروش(۱)
» شب(۱)
» قدرت(۱)
» شکوفه(۱)
» دیوار(۱)
» نرگس(۱)
» سه نقطه(۱)
» بغض(۱)
» خاک(۱)
» عذاب(۱)
» راه(۱)
» درمان(۱)
» سقف(۱)
» بوروکراسی(۱)
» ارتباط(۱)
» هستم(۱)
» زمین(۱)
» عطش(۱)
» وداع(۱)
» پاییز(۱)
» بارون(۱)
» روح(۱)
» سایه روشن(۱)
» آینه(۱)
» تهی(۱)
» سیزده به در(۱)
» درون(۱)
» کلمه(۱)
» نقطه(۱)
» قانون جذب(۱)
» فاصله(۱)
» چتر(۱)
» تشنه(۱)
» کوچ(۱)
» تسلیم(۱)
» پیله(۱)
» باغبان(۱)
» تدبیر(۱)
» اعجاز(۱)
» جاده زندگی(۱)
» آسمانی(۱)
» شکیبایی(۱)
» گلدان(۱)
» سوگ(۱)
» مزرعه(۱)
» ریشه(۱)
» تداعی(۱)
» ماده و انرژی(۱)
» برخاستن(۱)
» هولوگرام(۱)
» گذر(۱)
» پیاله روح(۱)
» واژه فروش(۱)
» فضای اثیری(۱)
» رقص سبز(۱)
» دردآشنا(۱)
» بذر مهر(۱)
» الهه عشق(۱)
» رویش دوباره(۱)
» درد تولد(۱)
» رهایی از ریگها(۱)
» زنگار(۱)
» صیقل وجود(۱)
» تالار آینه(۱)
» بی رنگ(۱)
» همراهی(۱)
» سفره دل(۱)
» سنگریزه های منطق(۱)
» تبسم رنگین(۱)
» دنیای صورتک ها(۱)
» چشمان هشیار(۱)
» دنیایی دیگر(۱)
» آینه ی خم(۱)
» آدمواره ها(۱)
» دعوت به جهان(۱)
» بهمن واژگان(۱)
» طلوع تو(۱)
» خنجر عقل(۱)
» ریسمان احساس(۱)
» میهانی تبسم(۱)
» ساز محبت(۱)
» نمی دانستم(۱)
» آغوش ریشه ها(۱)
» ویرانگر وجود(۱)
» روح کلام(۱)
» بیواژه(۱)
» زادهشدن(۱)
» آدمهای بزرگ(۱)
» آدمهای متوسط(۱)
» آدمهای کوچک(۱)
» تیک تیک(۱)
» کندوی عسل
» موسسه حمایت از کودکان سرطانی (محک)
» آرمین نصیری
» خواب ساحل
» قصر آرزو
» تا انتها تن ها...
» دوستان
» م.ر.گ
» "مهلا"
» سکوت شب
» پایان زندگی تلخ
» جوزده
» آساماه
» کوروش، وفادار دلشکسته ی مرده
» ستایا
» پایان زندگی تلخ
» آرزوهایت را به یک سیب بسپار
» لیست وبلاگ های تخصصی
+ در ماتم فقدان پدرم
تو که همآغوش خاک شدی
ریشههایم در خاک ماند
و مگر ساقهای تنها
زنده میماند؟!
..
"تسلیت"
و "بغض"
واژههایی بس حقیرند
در این سوگ سیاه!
و "تنهایی"
بس عمیق و کشنده است
در فراقت!
ناگفتههایم با تو
اینک برای تو فاش است
شاید پاسخت را بشنوم
در ناخودآگاهم
در خواب دم صبح پس از بیداری شبانه...
+ مهاجرت
گلدانش بدون آب مانده
و یکی از برگهایش زرد شده است.
اولین برگی که خود را برای حیات یک پیکر سبز فدا کرده
تا "طراوت" از خانهی سبزش کوچ نکند!
و همینگونه اگر پیش رود
برگهای دیگر نیز خویشتن را فدا خواهند کرد
تا "ریشه" محکم بماند
به امید رویش و زایشی دیگر!
برگ هرگز کوچ نمیکند
میماند و خشکشدن را به جان میخرد!
...
آیا ما نیز اینگونه از پیکرهی انسانی خویش حمایت خواهیم کرد؟
+ همانند رود که جاری ست
کاغذی برمیدارم
تنها برای ارجنهادن به حس درونم:
"میخواهم بنویسم"
و آنگاه کلام اینگونه میتراود:
شاید آن روزها جاریشدن سخت مینمود
شاید خویشتن خویش را میفریفتم
یا نقابی به صورت خود میکشیدم
برای گریختن از خودم
اما اینک
"رها کردن" و "جاری شدن" را آموختم
و خویشتن خویش را تمام به تو سپردهام
به دستهای مهربان و زیبای تو
ای لایتناهی
اینک میتوانم کودکانه شادی کنم
از آن همه اصطکاک و فرسایش خلاص شدم
کاش تا انتها اینچنین باشد
تا رسیدن به دریا...
+ شعر زمین
"درختان"
شعرهایی هستند
که زمین بر آسمان مینویسد
و "انسان"
آنها را بریده و کاغذ میسازد
تا نادانی و تهیمغزی خویش را بر آن بنگارد!
جبران خلیل جبران
+ حکایت روز
در این جریان روزمرگی
"خواندن" را گم کردهام
"نوشتن" را رها
عشقورزیدن را کناری گذاشتهام
...
چه خوش آمد مرا این شعر سپید:
"آنقدر مرا سرد کرد
از خودش
از عشق
که حالا به جای دلبستن،
یخ بستهام!
آهای...
روی احساسم پا نگذارید
لیز میخورید!"